Oké Min, nu moet je even goed opletten.

Luister nu eens hoe het origineel klinkt.

Mijn grootvader Cees was vast een hele goede muziekleraar.

Maar ik werd er vooral heel erg zenuwachtig van als hij naast me op de pianokruk zat.

Ik zie hem nog zitten, al zuigend aan zijn shag van zware tabak, terwijl hij mij de noten wilde leren.

Gis, Min.

Nee, dat is Bis Min.

Zucht, ik kan nu nog geen muzieknoot van de andere onderscheiden.

En een jaar lang heb ik ook nog samen met Ann en Patt muziekles gevolgd.

Alleen van de muziekleraar werd ik nog nerveuzer.

De geleende orgel ging, tot verdriet van mijn grootvader Cees, weer naar hem retour.

Heel lang kon ik een muziekstuk opvoeren: De vlooienmars.

En ik heb een goed ontwikkeld muzikaal gevoel.

Ik zou zo mee kunnen doen als jurylid van “The Voice”.

Maar ja, ik kijk vooral naar “The Voice” in de hoop dat één of meerdere van mijn muzikale familieleden (vooral zij die met lof zijn geslaagd op het Conservatorium) meedoen.

Maar ja muzikanten zijn niet altijd zangers.

De muzikanten zitten trouwens meer in de familie van mijn grootouders Cor en Hennie.

En de manier waarop een achterkleinkind zich met muziek bezig houdt, zal mijn grootvader Cees vast niet zo leuk vinden.

Maar ja zijn favoriete muziek werd geschreven door Componisten als Bach en Beethoven.

"R" draait hele andere muziek als hij optreedt: House.

Zelf kan ik me bij die laatste vorm ook wat minder ontspannen.

Inspiratie:  Aline

Mijn grootouders Cees en Saar woonden in Amsterdam op een bovenwoning.

Het verzoek was altijd om zo zachtjes mogelijk te doen om de onderbuurvrouw niet te ontrieven.

Als er daar namelijk sprake van was pakte ze haar bezem en mepte met de steel daarvan tegen haar plafond.

Ben toch heel benieuwd wat die onderbuurvrouw deed als mijn grootouders weer eens van gekissebis naar ruzie gingen waarbij het servies sneuvelde.

Maar goed mijn grootouders zijn wel tot hun dood bij elkaar gebleven, dus wie weet was dat het geheim van hun huwelijk.

Ze hadden op die bovenwoning een klein balkonnetje en buiten was er gelukkig wel een speelveldje, maar ik snap nu dat mijn grootouders graag voor onze huisdieren zorgden in onze vakanties.

Ons hoekhuis met tuin werd voor hun gevoel hun vakantiehuis.

Medio jaren tachtig besloten mijn grootouders toch de stad waar ze geboren en getogen waren als hun woonplaats weer eens te verlaten.

Ze gingen in Almere wonen, in een huis met een tuintje.

Voor ons gevoel gingen ze permanent in een vakantiehuis wonen.

Op dat gevoel waren we blijkbaar jaloers.

Want zowel mijn ouders, als Juan en ik hebben tijdelijk in een vakantiehuis gewoond om een periode te overbruggen waarin er (nog even) geen woonruimte beschikbaar was.

En vandaag de dag wonen mijn ouders zelfs permanent in een huis dat ook als tweede of vakantiehuis kan dienen.

Blijkbaar geeft dat toch niet (meer) het ultieme vakantiegevoel, Sjoerd en Hilde zijn al sinds 1 mei op vakantie

Periode: 17 tot 31 augustus 2011

Onderwerp: Vakantiehuis

Invalshoek: gevoel

Geniet van het schrijven of je eigen creatieve bijdrage en plaats je link in de reacties. 

Lees de bijdrage van:

Min

Frans54

Melody

Herinneringen uit de jaren tachtig..

Min?

Ja, Ann?

Patt heeft op de radio gehoord dat volgende week zaterdag “ Los Vast” hierheen komt.

Los Vast???

Ken je Los Vast niet?

Nee, waarvan moet ik dat kennen dan.

Nou, Min Los Vast dat is een radioprogramma van Jan Rietman en daar treden allemaal artiesten bij op.

Luister je dat radioprogramma op zaterdagmiddag niet?

Nee, ik luister altijd op zaterdag van 12.00 – 14.00 uur samen met mijn ouders en broer “In de Rooie Haan”.

Tsss, Min. Jij hebt onlangs een heel mooie stereo gekregen waarop je je elpees, cassettes en zelfs CD’s kunt afspelen.

Nou op die stereo zit ook Hilversum 3 hoor.

Ann, ik luister heus wel eens naar Hilversum 3.

Frits Spits met De Avondspits van 18.00 tot 19.00 uur.

Nou , Min ga volgende week maar met Patt en mij mee naar Los Vast hier in het dorp.

Radio zou nooit meer hetzelfde zijn.

De traditie van samen naar “In de rooie Haan” luisteren stopte.

En nee, er zong niemand.

“Zo is het gebeurd, zo is het gegaan,

We waren erbij in de Rooie Haan”.

Periode: 3 tot 17 augustus 2011

Onderwerp: Radio (Betekenis, Synoniemen)

Invalshoek: Nostalgie

Inspiratie: Radio Nostalgie (ons vakantie radio station)

Geniet van het schrijven of je eigen creatieve bijdrage en plaats je link in de reacties. 

Lees de bijdrage van:

Frans54

Ria

Melody

Annie

Ikan Mas

Min

Aline

Een gesprek in een Spaanse discotheek, medio 1988 tussen broer en zus:

< 

Weet je Ernst, ik zeg maar zo.

No man, no cry.

Die flapdrol van een Pedro dacht dat ik alles wat hij gezien had ook gezien had.

Nou daar kregen we dus ruzie over.

Vond hij ineens de afstand tussen onze woonplaatsen wel heel erg ver.

Als ik van school vroeg vrij was, stapte ik wel eens uit bij het station van zijn woonplaats.

Maar meneertje was altijd aan het sleutelen of op de tractor aan het rijden.

De druppel die de emmer deed overlopen was toch wel de opmerking dat hij onze moeder Hilde niet zo aardig vond.

Nou, je kent me Ernst.

Je mag van alles en nog wat over mij zeggen, maar kom niet aan mijn familie.

Nou, dat was dus gelijk het einde van die relatie.

Na 9 maanden verkering.

Ik weet dat was vorig jaar om deze tijd.

Pedro kwam de volgende dag nog langs om het goed te maken volgens Hilde.

Maar, ja ik lag met Luddevudu op de bank.

En heel lang is hij niet gebleven.

Gisteren ben ik hartstikke beroerd geweest na het drinken van een liter Sangria.

Nou, voorlopig hou ik hem maar bij een Frisje.

Wat ben je eigenlijk stil Ernst. Zeg Ernst…

Min…

Ja, Ernst?

Je bent weer heerlijk aan het ratelen. Maar echt je praat tegen mijn dove oor.

Dus als je me het nog eens verteld aan de andere kant, dan zal ik luisteren.

Ook eens meedoen met een WOW? Meer informatie bij  Aline

 Het is zo jammer maar mijn gebruiksaanwijzing is zoek geraakt.

Dus wat zijn mijn goede eigenschappen eigenlijk?

Het rechte pad wat is dat, er zijn zoveel leuke paden links en rechts interessant.

Nieuwsgierig naar morgen, dat houdt me op de been.

Carpe diem.

Bestuurder van auto, fiets en aanvoerder van de benenwagen.

Nog niet zo gemakkelijk, je kunt het niet allemaal tegelijk doen.

Daarom gaat het ook wel eens mis, met op- of afstappen.

Lezer, schrijver, typiste, talenliefhebber.

Kattenvriend, familiedier.

Nog geen 101 woorden?

Tevreden met een wandeling langs het meer.

Doorzetter, spaarder, consuminderaar.

Maar vooral bewust zijn.

Ook meedoen? Plato

Na de zomervakantie gaat hij, Nelis, naar het voortgezette onderwijs.

Is hij ineens brugsmurf of brugpieper.

Het liefst zou hij zien dat de vakantie nooit zou eindigen.

Nogmaals keek hij in de spiegel

Had zijn vader gelijk en zou hij er zo als een grinttegel uit gaan zien.

Samen met zijn moeder ging hij naar de winkel om te kijken of hij zijn paar (het zijn er eigenlijk twee) jeugdpuistjes kan camoufleren.

Maar ja als je net twaalf bent dan ben je nog iets te jong om ze met dat soort spullen te verbergen.

Het lijkt nog maar een paar dagen geleden dat hij met Joris in het bos speelde.

Diefje met verlos.

Of Buskruit.

Zijn vriend Joris rookte al.

Hij stak steeds zijn sigaretten weg als hij dacht dat er volwassenen in de buurt waren.

Maar ja, dat durft Nelis niet.

Zijn moeder leek wel alles te zien of te voelen.

Hij had haar beloofd alles eerlijk op te biechten.

Het was echt, dacht zijn moeder nog zo kort geleden dat Nelis zich achter haar verschool.

Nu was hij een hangjongere in de goede betekenis van het woord.

Hij hing het liefst tegen haar aan.

Twaalf jaar en dan al puberen.

Terwijl ze zuchtte, zag ze de tekenen die haar gezicht toonde van haar vermoeidheid.

Haar leeftijd kon ze niet meer verhullen.

Volgens Nelis was ze, voor haar leeftijd, best nog wel tof.

Na de scheiding had ze zich willen dichtproppen.

Vroeger als kind kon ze alles eten zonder ook maar een gram aan te komen.

Nu ging elke hap door haar mond zitten op haar kont.

Glimlachend hoorde ze nu Nelis aan die bang was dat hij een grindtegel werd.

Hoe overzienbaar waren zijn problemen.

Ze had geteld en getalmd.

Hoeveel langer kon ze haar geldproblemen verbergen?

Inspiratiebron:  Plato

Ach, hoe kon ik klagen.

Waarom gingen Ann en Patt altijd in de bouwvak op vakantie?

Was ik net terug van vakantie, was er niemand om mijn vakantieverhalen mee te delen.

“Hilde, ik heb niemand om mee te spelen.

Ik ben eenzaam en alleen.”

Jeetje Min, in de afgelopen drie weken heb je ze ook geen tel gemist.

Zat je ook lekker voor de tent.

Las je een boek, speelde je  een kaartspel.

En elke ochtend kocht je, zonder zeuren, het brood.

Al na een paar dagen zeuren sprak mijn moeder de woorden waar ik nu na elke vakantie aan denk.

O, ik zal blij zijn als straks de scholen weer beginnen en alles weer gewoon is.

Nou , ja , zover je in dit huishouden over gewoon kan spreken.

Want tja alles wat zij voorstelde was niet goed of het deugde niet:

Ach zei Hilde dan, dan ruim je je kamer op.

Laat de hond maar eens lekker lang uit.

Ga met je broer daar en daar naar toe.

Nee, dat waren allemaal geen activiteiten waar ik naar uitkeek.

Soms kwam ik er niet onderuit.

“Min, als je nu niet snel  wat gaat doen, dan pak ik je bij kop en kont”.

Tegenwoordig ben ik heel blij en trots op mijn ouders en hun (in mijn jeugdige ogen) vreemde gewoontes. Het zijn inspiratiebronnen voor verhalen, woorden en rake zinnen.

Zoals u, en ook mijn collega's merken zit ik nog niet helemaal in mijn ritme.

Vandaar een dag later dan gepland de nieuwe invalshoek.

Periode (update 01-08-2011): 20 juli tot 3 augustus

Onderwerp: Bouwvak (betekenis)

Invalshoek: Eenzaam

Geniet van het schrijven of je eigen creatieve bijdrage en plaats je link in de reacties. 

Lees de bijdrage van:

Min

Melody

 Ikan-Mas

Annie

Frans54

Ria

Aline